سفارش تبلیغ
صبا ویژن









درباره من

قاصدک
اینجا، صفحه ی بیست و یکم است. صفحه ای که شاید در دنیای واقعی وجود نداشته باشد...

قاصدک را اینجا می‌بینید!

آرشیو وبلاگ
سالگرد رحلت امام خمینی(ره)
پاییز 1387
تابستان 1387
بهار 1387
زمستان 1387
بهار 1388
تابستان 1388
پاییز 1388
زمستان 88
پاییز 87
بهار 89

لوگوی دوستان





 
لینک دوستان
پرواز تا یکی شدن
... حبل المتین ...
دختری در راه آفتاب
امُل جا مونده
جاکفشی
کوهپایه
اس ام اس های مثبت!
تخریبچی ...
لبــــــــگزه
گل دختر
پیاده تا عرش
برای اولین بار ...
رنـــــــــد
خط سوم
آخوندها از مریخ نیامده اند!!!
بچّه شهید
مامان محمدجواد و راضیه!
عکس فوری
خلوت من
دل نوشته های یک هاجر
نوشته های یک خانم ناظم
رفیق نارفیق
قافله شهداء
روزی تو خواهی آمد
ستاد مردمی حمایت از تحریم کالاهای صهیونیستی
دوزخیان زمین
اینجا چراغی روشن است ...
شیعه مذهب برتر
بچه های قلم
با من حرف بزن
شکوفه خانوم
کشکول جوانی
منبرنت
یادداشت های یک روحانی
تارنما
فوتوبلاگ وصال
بانوی سراچه
مجنون
سیر بی سلوک
دسته کلید
حیرتکده ی عقل
نم نمک
حجره طلبگی
بل بشو
نـو ر و ز
مادر قاصدک صفحه ی بیست و یکم
قاصدک
نهج البلاغه
باسیدعلی‏تافتح‏قدس‏ومکه
نشریه الکترونیک چارقد
میس طلبه
قاصدک های سوخته
حجره ی دانشجویی یک بسیجی
سوخته دل
صفحات خط‏خطی


لینکهای روزانه
نامه‏ی آیت‏الله علم الهدی به موسوی [203]
بیانیه‏ی شماره هیجده موسوی!!!! [36]
حماسه‏‏ی حضور برای ساندیس... [32]
چشمان ِ تیزبین.. [33]
درود بر کسروی... ! [45]
فرم ثبت‏نام اردوی از بلاگ تا پلاک 4 [59]
مادر شهید مغنیه می‏گوید... [101]
شماره ی جدید چارقد [116]
یک فقره چک از سال 1352 [37]
خاطرات مقام معظم رهبری از دوران مبارزه [78]
سلام بر مادر گمنام شهدای گمنام [225]
[آرشیو(11)]




لوگوی وبلاگ





آمار بازدید
بازدید کل :164602
بازدید امروز : 9

خروجی‌های وبلاگ
 RSS 


   

به این نتیجه رسیده‏ام، آنقدرها هم که می‏‏گویند، به اینترنت معتاد نیستم!

یک هفته است که اینترنت ندارم!

آمدم التماس دعایی برای این شب‏ها گفته باشم.
همین



نویسنده » قاصدک » ساعت 10:56 صبح روز سه شنبه 88 شهریور 17

...با تمام وجود به چشمانش نگاه می‏کنم.
منتظر کلامی که از زبانش جاری شود.
زبانش را حرکت می‏دهد.
چشمانش را می‏بندد - چشمانم را می‏بندم
تمام ذرات وجودم می‏لرزد. برای شنیدن صدایش لحظه‏شماری می‏کنم.
خوب گوش می‏دهم. با تمام وجود.

اما باز هم صدایی نمی‏شنوم!

قلمم باز هم سکوت کرده است. نمی‏دانم بهای چه چیزی را می‏دهد. اما خاموشی را به روشنی ترجیح داده‏است!

باز هم سکوت....

همه‏ی کلمات در گلویش خفته‏اند و هنوز زمان بیداری نرسیده‏است.
اما، بیدار می‏شود، چون من می‏خواهم....!

 

اینجا.نوشت: برای میهمانی آماده شده‏اید؟!



نویسنده » قاصدک » ساعت 12:37 صبح روز شنبه 88 مرداد 31

این پست صرفا جهت این است که بدانید می‏شود و می‏توانیم که این وبلاگ را به روز نماییم.

.

.

.

خدایمان توفیق روزافزون دهاد! امروز همین یک جمله، فردا روزی جملات بیشتر!

 



نویسنده » قاصدک » ساعت 6:16 عصر روز پنج شنبه 88 مرداد 8

آقای میرحسین، قربان آن دغدغه‏ی صداقتت بروند حامیانتان،چه می‏کنی؟ به کجا می‏برندت؟ دل‏هایمان می‏سوزد برای شما. یک نگاهی به دور و برت بینداز آقای میرحسین.

آقای خاتمی، ای شما که به مردم می‏گوئید رأی ندهید، ای شما که رأی دادن به دکتر احمدی‏نژاد را مثل رأی ندادن می‏دانی، شما بگو، شما اعتراف کن میرحسین را به کجا می‏بری!
آقای تاج‏زاده، آقای امین‏زاده، ای شما که جلسه می‏گیرید و به این آقا خط می‏دهید، شما حرفی بزنید.
آقای نبوی، ای بهزادخان شما که گفتی با چادر فرار می‏کنی، تو یک اعترافی بکن.
فائزه خانم که گفتی دکتر احمدی‏نژاد اگر رأی بیاورد ادعای امام زمانی می‏کند تو بگو چه کردی؟ مانتوهایت را فروختی؟
آقای حجاریان تو که غرق در جنگ روانی هستی، تو بگو به میرحسین چه گفته‏ای!
آقای میرحسین، دقت می‏کنی؟!
آقای جاسبی، رییس مادام‏العمر دانشگاه آزاد، تو که دانشگاه آزاد را وقف میرحسین کرده‏ای، تو بگو چرا کمک می‏کنی؟
آقا مرعشی، که گفتی ما دزدیم تو چرا از آقای میرحسین حمایت می‏کنی؟
آقای میرحسین که حرف از قانون و قانون‏مداری می‏زند، تو چرا پشت ایشان ایستاده‏ای؟

آقای میرحسین ما نگرانتان هستیم. به اطرافتان نگاه بیندازید. آقای میرحسین شما که بیان کردید، مقام معظم رهبری ، آقای خامنه‏ای را به عنوان ولی‏فقیه قبول دارید، قربان آن صداقتتان بروند حامیانتان، این چه دست و پا زدن است برای تقلب وقتی ایشان می‏فرمایند تقلب نشده است و از وزارت کشور و شورای نگهبان تشکر می‏کنند؟ این چه نامه‏ایست به مراجع؟ این چه بیانیه‏ایست : « امروز که اراده و عزم شما در برابر یک پدیده‏ی اعجاب‏انگیز به نام دروغ و تزویر و تقلب را دیدم، بهت‏زده شده و بیبش از پیش دلتنگ امام راحل، تا شکایت را را نزد او برده،...»
دلتنگ امام گشته‏ای، برای چه دلتنگ امام گشته‏ای؟ دلتنگ شخص امام گشته‏ای؟ شخص امام که شکایت بردن ندارد. پس دلتنگ شخصیت امام گشته‏ای. شخصیت امام که همان ولابت فقیه است، همان رهبری است. منظورت چیست که دلتنگ رهبری هستی؟ مگر ما رهبر نداریم که دلتنگ رهبری هستی؟ آقای میرحسین می‏فهمی چه می‏گویی؟ داری می‏گویی که ما رهبر نداریم، ما ولی‏فقیه نداریم، داری می‏گویی مقام معظم رهبری آقای خامنه‏ای، رهبر نیست، ولی‏فقیه نیست!
حواست کجاست، استاد دکترای علوم سیاسی!؟ پیاده شوید آقای میرحسین!!! حواست کجاست؟أ پیاده شو از این ماشین بی‏ترمز انتخابات که اطرافیانتان هلش می‏دهند؛ این جاده انتهایش پرتگاه است. شما این همه اشتباه را چگونه توجیه می‏کنی؟؟؟

آقای مهندس، نمی‏خواهد توجیه کنی. فقط نگاهی به مقابل و اطرافیانتان بیندازید و پیاده شوید!!!

 

ته.نوشت: رهبر معظم انقلاب: رأی 24 میلینوی به رییس‏جمهور منتخب، یک جشن واقعی است.
ما نیز این پیروزی را به همه‏ی خدمتگزاران و خدمت‏دوستان تبریک می‏گویم و برای ملت ایران آرزوی موفقیت روزافزون می کنم.



نویسنده » قاصدک » ساعت 1:15 عصر روز سه شنبه 88 خرداد 26

با باز شدن چشمان، صدای بمب و موشک، گوش‏هایم را بست. آن روزها، صدا کمتر شنیده می‏شد، بیشتر اهل عمل بودند. کمتر می‏گفتند و بیشتر انجام می‏دادند.

شما هم بودید. صدایتان را یادم نمی‏آید. اما می‏دانم که بودید. من ماندم، اما شما رفتید. امامم حرکتتان را نقد کرد، نکوهشتان کرد، اما گوشتان کر شده بود! نبودید وقتی‏که چند متری آن‏طرف‏تر، دست و پاها بر زمین ‏می‏افتاد. درست در همان روزها، بدون آن‏که به کسی بگویید، استعفا دادید، و شما دست و پا زدید در دنیایی از روزمرگی‏ها! درست مثل خیلی‏های دیگر که الان ادعا دارند!

آن‏روزها تمام شد. انگشترهای فیروزه‏ای در دست شیوخ رفتند. عبای اصلاحات شکلاتی شد. همه رنگ عوض کردند. رنگین‏کمانی برای اصلاح مملکتی که کم‏کم رنگ قرمز خون شهدایش رو به فراموشی می‏رفت.‏
و شما آمدید. درست همان زمانی که من بیست و چند ساله‏ام! در این سال‏ها گوش‏هایم شنوا شده‏اند. چشم‏هایم بینا. دست‏هایم توانا. اما فرهنگم...! هر چه باشد در این سال‏ها خیلی‏ها روی فرهنگ من کار می‏کردند.
در این روزها کسانی دم از فرهنگ می‏زنند که هنوز فرهنگ برایشان درست جا نیفتاده!
دم از فرهنگ آزادی می‏زنند، در حالیکه می‏دانند اگر بر سر کار بیایند، آزادی برای اطرافیانشان معنای حیوان بودن پیدا می‏کند!

دم از فرهنگ تبلیغات می‏زنند، در حالی‏که تخریبات را جایگزین تبلیغات کرده‏اند!

دم از فرهنگ اقتصادی می‏زنند، نه به این خاطر که فقیر و غنی در کشورمان وجود نداشته باشد، بلکه به این خاطر که فلان شخص مدیر فلان شرکت باشد...!

دم از فرهنگ عدالت می‏زنند، آن هم عدالتی که با ترازوی الهی سنجیده نمی‏شود. قانون عدالت برایشان این شده است: هر که حرف و چاپلوسی‏اش بیش، ارجش بیشتر...!

خلاصه که آقای میرحسین، این‏جا همه چیز رنگ دیگری گرفته. در این مدت که شما نبودید، خیلی‏های دیگر هم بیست و چندساله شده‏اند! و حالا که آمده‏اید، نوار دست‏ها معنای دیگری یافته است.
این روزها، سیادت، معنای سیاست گرفته است. شما را به خدا مواظب باشید. آخر، هنوز خیلی‏ها سیادت را عزیز می‏دانند و آن را بی‏ارزش و منحصر در نوارهای سبز رنگ نمی‏بینند.
می‏دانم که آمده‏اید تا شاید جبران آن سال‏ها را بکنید که خط رهبری را فراموش کرده و رفتید، اما بدانید، این رویه‏ای هم که پیش گرفته‏اید، خط رهبری نیست...!
حواستان که هست؟!

 

ته.نوشت: آنقدر اخبار انتخابات داغ است که نتوانستم مطلبی برای متاهل شدنم بنویسم!



نویسنده » قاصدک » ساعت 8:21 عصر روز یکشنبه 88 خرداد 3

<      1   2   3   4   5   >>   >

کلیه حقوق متعلق به وبلاگ صفحه بیست و یک می‌باشد.
(حامیان مردمی احمدی نژاد( یاران  عدالت